Hol zijn de vormen,welke Therese Hilbert de afgelopen jaren maakte,zoals de hier op ware grootte afgebeelde broches,met openingen,klein als in alle richtingen spiedende ogen van een kobolt of robot. Of wijd en vriendelijk uitnodigend voor onze blikken.Wij kennnen kannen en kruiken als metaforen voor de mens met zijn fysieke én psychologische aanwezigheid. Ook deze raagbare en verfijnde zilveren objekten combineren een concrete en krachtige vorm met een verborgen en mysterieuze inhoud.Ze worden gevuld met de gedachten van drager en toeschouwer,met herinnering,verlangen en hoop.

Paul Derrez

terug