Uit het niets kwam Karin Herwegh de sieradenwereld binnenlopen en bij het zien van haar werk viel ik er helemaal voor: ringen met een mens- of dier figuurtje, bescheiden, en tegelijk met een uitzonderlijke sculpturale en beeldende kracht. Karin noteert allerlei informatie die ze hoort, leest of ziet in ruwe schetsjes die ze meteen omzet in een eigen beeldtaal. Bijvoorbeeld informatie uit de directe omgeving en gebeurtenissen, of informatie uit de geschiedenis en andere culturen. Door abstrahering verdwijnt de verwijzing naar de bron. Het spelen met verhoudingen en combinaties voert tot de uiteindelijke beelden. Deze dan nog platte werktekeningen vertaalt Karin naar driedimensionale vormen in was, die vervolgens tot unieke exemplaren worden gegoten in zilver of goud. Door plaatsing op een ring blijven de beeldjes dynamisch en levendig. Het ontbreken van een vastliggend verhaal of een gesloten symboliek creëert openheid en geeft de drager -en de toeschouwer- gelegenheid tot eigen associaties, interpretaties en betekenissen. Zo worden ze ‘vriendjes’‚ die je gezelschap houden en bij je gaan horen.

Paul Derrez

terug