In 1999 toonde Johanna Dahm in Galerie Ra een collectie ringen, gemaakt in de techniek van het Ashanti volk in Ghana, bij wie ze een periode mocht werken. Het nieuwe, nu te tonen werk, is gebaseerd op een verandering van dit gieten via de verloren-was-methode. Het werkproces is verkort omdat het te gieten sieraad niet meer als positief wasmodel wordt voorgevormd, maar de vorm aanneemt van de holte die in het van leem geknede omhulsel open wordt gelaten. Het unieke resultaat wordt pas zichtbaar als de lemen huls na het branden en gieten wordt opengebroken. De techniek is archaïsch en zo zien de sieraden er ook uit. De controle over de vormgeving is zo sterk beperkt dat je van een ‘blind’ proces kunt spreken waarbij het toeval enigszins wordt gestuurd. De nieuwe ringen zijn massief en relatief zwaar, met een oppervlaktestructuur die bepaald wordt door de grofheid van de gebruikte klei. Ze voegen zich wonderwel om en tussen je vingers, zoals het vloeibare fijn-zilver of fijn-goud zich ook een weg zocht in z’n lemen mantel…

Paul Derrez

terug
zie ook: Johanna Dahm | Lost and Found