De nieuwe collectie sieraden van Johanna Dahm, met name ringen, intrigeert op verschillende manieren:
Visueel. Sculpturale vormen rusten op de vinger, met een natuurlijke spanning, zoals van met meel of water gevulde zakken die op het hoofd naar de markt worden gedragen. Vormen, sensueel als overrijp fruit en met een zachte gouden glans.
Taktiel. De met was, om een kern heen opgebouwde en gemodelleerde vormen, gegoten in goud, met vingerafdrukken en imperfecties, nodigen uit tot tasten en spelen. Door vingers vormgegeven krijgen ze weer een plek terug aan de vinger.

Technisch.
De collectie is gemaakt via de verloren-was-methode. De ruimte, gecreëerd door een gesmolten wasmodel, wordt volgegoten met vloeibaar goud. Dit proces speelt zich af binnen een mantel van klei, zonder dat er lucht bij kan komen en onzichtbaar. Pas na het kapotslaan van de klei-mantel blijkt of het gieten gelukt is.
Cultureel. Al eeuwenlang maakt de goudsmid van de Ashanti-koning in Ghana, sieraden op deze wijze. Sieraden met een vaste symboliek en ornamentiek. Johanna Dahm mocht een periode bij hem werken, in hun techniek, in háár vormentaal. Haar daar gegoten sieraden bleken echter allen mislukt. Terug in haar atelier in Zwitserland, leidde dezelfde techniek wél tot resultaten; en ontstond dit nieuwe hoofdstuk in Johanna's oeuvre: Lost and Found.

Paul Derrez

terug
zie ook: Johanna Dahm | fast Ashanti