Jewelry Quake was de titel van een sieraden expositie, die in 1993-1994 te zien was in Tokyo,München en Amsterdam. De deelnemers waren studenten van de sieraden opleidingen in deze steden. Het was een tentoonstellingsproject met een enorme impact op de betrokkenen en de bezoekers. Verschillende opvattingen en houdingen ten aanzien van het sieraad scherpten elkaar aan. Deze intensieve interactie world-wide is sindsdien doorgezet en nu – ruim tien jaar later – vanzelfsprekend geworden. De deelnemers, die toen nog aan het begin stonden van hun carrières, zijn nu professionals met een eigen gezicht en reputatie, internationaal actief.
Om de start te herdenken en het bereikte te vieren ontstond bij Ela Bauer en Karin Seufert het idee om werk van deze groep sieradenmakers opnieuw bij elkaar te brengen en in dezelfde steden als toen te exposeren. Galerie Ra was enthousiast over dit idee en bijt de spits af van deze tournee.

Teruo Akatsu laat colliers zien die hij sneed uit ceramische dakpannen, waarbij de textuur en de vorm van het oorspronkelijke materiaal het resultaat sterk bepalen. Ook bij de afgebeelde ketting speelt het materiaal – urushi klei – een belangrijke rol; qua gewicht en geluid bijvoorbeeld.

Volker Atrops maakt broches en hangers in koper, soms gecombineerd met stenen. Ze hebben een archaïsch karakter en refereren aan amuletten en schilden.

Ela Bauer wordt gefascineerd door beweging en verandering en drukt dit uit in vormen die organisch en cel-achtig zijn. Silicone-rubber is het ideale
materiaal hiervoor vanwege z’n soepelheid, huid en transparantie.

Karl Fritsch probeerde tien jaar geleden afstotelijke sieraden te maken, om ze daardoor meer aandacht te laten krijgen dan bij een bekende esthetiek. Achteraf blijken deze sieraden echter extreem subtiel en mooi! Karls sieraden veranderen onze perceptie, en gedragen werkt deze interactie nog sterker.

Manon van Kouswijk heeft een multidisciplinaire benadering die leidt tot allerlei soorten objecten en producten. Archetypen zijn voor haar het startpunt van een proces, waarin funkties, betekenissen en associaties worden onderzocht en opnieuw gevisualiseerd.

Karin Seufert gaat meestal uit van een specifiek materiaal dat al een verhaal of een geschiedenis in zich draagt. Door dit materiaal te herschikken in een andere context creëert zij nieuwe verhalen.

Norman Weber noemt zijn hangers ‘Objekte’. Ze zijn uit roestvrij staal geconstrueerd en voorzien van – gedeeltelijk weer afgeschuurde – kleurlagen. Ze lijken op gevonden objecten, maar kunnen niet worden verbonden met een bepaalde oorsprong of tijd.

Paul Derrez

terug