Een tuin is een plek, waar de mens probeert de natuur naar eigen esthetische denkbeelden vorm te geven. Zoals dit voor een tuin geldt zo is het ook met sieraden. Ze dienen een persoonlijk plezier. Tegelijkertijd communiceren ze een duidelijke boodschap over onze persoonlijke identiteit in de wereld.

Anders dan de geheime tuin, die als een sprookje bij ons leeft, maar verborgen is voor blikken van buiten. Om deze te ontdekken moeten wij een avontuur toelaten, de dagelijkse routine buitensluiten en onze zintuigen openen. Ik denk dat de planten in een geheime tuin bijzonder graag groeien.

Als je de sieraden van Bettina Speckner bekijkt betreed je een geheime tuin. Behoedzaam vertelt zij verhalen over een stil leven, dat ieder van ons in zich meedraagt. In Bettina Speckners sieraden groeit bergkristal naast diamanten.

Haar werken hebben vaak een foto als uitgangspunt. De beelden, die Bettina Speckner uitzoekt zijn tijdloos en stil. Ze worden op zink of email overgedragen. Dit geeft ze niet alleen stevigheid, maar versterkt ook in hun materialiteit de uitdrukking van de onderwerpen. Bettina Speckners werk doet mij denken aan stillevens in de schilderkunst, waarbij alledaagse voorwerpen met verschillende betekenissen tot een beeld worden samengevoegd.

De momenten die zij vangt zou je ook verstilt leven kunnen noemen. De verhalen in haar sieraden brengen je soms in een melancholische stemming. Dat komt echter niet door de verhalen zelf. Zij zijn mooie herinneringen, het plezier beleven aan verzamelen of kleine momenten van geluk. De melancholie ontstaat door het bewustzijn, dat wij deze momenten meestal niet kunnen vasthouden.

Bettina Speckner nodigt ons uit, dat te ervaren, ervan te genieten en natuurlijk ook op te spelden en voor altijd met ons mee te dragen. Hoe prachtig als je de kans hebt dit te doen!

Karen Pontoppidan

Zie ook: Bettina Speckner | Das Eigene und das Fremde

terug